«Дзённік» — гэта хронікі псіхалагічнай ломкі краіны. Час перакуленых лёсаў і выпаленых пачуццяў нараджае адмысловую літаратуру, нязручную і трывожную. Тут аўтарскае становіцца агульным. Таму без імя, пра ўсіх ад першай асобы.
«Вельмі цяжка пісаць — усё, ступар. Дадае бессэнсоўнасці наш актуальны кантэкст — здаецца, што пісаць больш ні пра што нельга. Як быццам бы ты здраджваеш, калі працягваеш жыць і пісаць нейкія адарваныя ад нашай сітуацыі рэчы. Але як уплесці гэты гвалт і тэрор у сваю паўсядзённасць?»
Dzionnik 2021–2022 is a chronicle of a country’s psychological breakdown. A time of overturned fates and scorched feelings gives birth to a particular kind of literature, uncomfortable and disturbing. Here the personal becomes shared. Hence no name: about everyone, in the first person.
“It’s very hard to write — that’s it, I’m stuck. Our current context adds to the meaninglessness — it seems there is nothing else you can write about anymore. As if you are betraying something when you go on living and writing things detached from our situation. But how do you weave this violence and terror into your everyday life?”