Рына, алкагалічка сярэдніх гадоў, з неахвотай едзе на пахаванне сваёй бабкі ў забытую богам беларускую глушэчу. Пакуль памірала яе старая, Рына займалася чужымі ў дамах шчаслівай старасці на Захадзе. Адзінае, чаго яна хоча цяпер, — спакой. Але дома яе чакае неспадзяванка — старыя грахі і спадчына маюць доўгія цені. Ці можна ўсё выправіць, калі ты і блізка не цягнеш на гераіню? Рыне трэба пахаваць бабку, адкапаць каханка, аднавіць крыніцы, ніколі не прыходзячы ў поўную свядомасць. Жанр гэтай кнігі — балотная казка.
«Сабачая смерць тут ня лічыцца... А чалавечая? А жыццё чалавека? Пытанні, пытанні, пытанні. На ніх спрабуе адказаць аўтарка кнігі. Але, увогуле Беларусь усё яшчэ неадказанае неразгаданае пытанне. Давайце разам імкнуцца рагадаць наш лёс, нашую краіну» (Кася Камоцкая)
Ryna, a middle-aged alcoholic, reluctantly travels to her grandmother’s funeral in a godforsaken Belarusian backwater. While her old woman was dying, Ryna was looking after strangers in happy retirement homes in the West. All she wants now is peace. But at home a surprise awaits her — old sins and inheritance cast long shadows. Can everything be put right when you don’t even come close to being a heroine? Ryna has to bury her grandmother, dig up her lover and restore the springs, without ever fully regaining consciousness. The genre of this book is a swamp fairy tale.
“A dog’s death doesn’t count here... And a human one? And a human life? Questions, questions, questions. The author of the book tries to answer them. But Belarus in general is still an unanswered, unsolved question. Let us strive together to unravel our fate, our country” (Kasia Kamockaja)
