«Восень патрыярха» — раман пра ўніверсальныя паняцці ўла­ды і адзіноты. «Паэтычная проза» нобелеўскага лаўрэата Габ­рыеля Гарсія Маркеса прадстаўляе даўжэзнае жыццё самотнага кіраўніка каралеўства смутку і тугі, які пад ціскам сваёй неабмежаванай улады становіцца яе вязнем. Ад міласэрнасці да падману, ад добразычлівасці да гвалту, ад страху перад Богам да надзвычайнай жорсткасці… Патрыярх, ён жа генерал сусвету, увасабляе найлепшае і найгоршае ў чалавечай прыродзе.

Габрыель Гарсія Маркес (1927–2014) — калумбійскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі 1982 года. Лічыцца найбольш яркім прадстаўніком «магічнага рэалізму» ў сусветнай літаратуры. Адзін з найбольш чытаных празаікаў у свеце. «Маркес піша сваёй лірычнай, чароўнай мовай, як ніхто іншы не можа напісаць» — так пра пісьмо нобелеўскага лаўрэата выказаўся вядомы пісьменнік Салман Рушдзі.

Самыя вядомыя кнігі Маркеса — «Палкоўніку ніхто не піша» (1961), «Сто гадоў адзіноты» (1967), «Восень патрыярха» (1975), «Каханне падчас халеры» (1985).